تبلیغات
دارالقرآن الکریم دانشگاه امام صادق علیه السلام - مطالب بهمن 1390
دارالقرآن الکریم دانشگاه امام صادق علیه السلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


دارالقرآن الکریم دانشگاه امام صادق(علیه السلام)،نهادی خودجوش است که در سال 1369 توسط عده ای از دانشجویان علاقمند به قرآن ،تاسیس شد و تا کنون به نعمت الهی فعالیت می نماید.
قرآن کریم ، کلام خداوند تبارک وتعالی و کتاب آسمانی ما مسلمانان است. قرآن قانون زندگی و شفای دلهای بیمار و عاشقان درگاه الهی است. قرآن كتاب انسانسازیست و سرچشمه هر چیزی است که انسان در مسیر تکامل وتعالی خود بدان نیاز دارد. اعتقاد ما بر این است که بایستی قرآن را در تمام شئونات زندگی فردی واجتماعی (در حد توان) وارد نمود تا از شکایت پیامبر در باب مهجوریت آن رهایی یافت. ما براین باوریم ، مادام كه در پناه قرآن هستیم بر دشمنان غلبه خواهیم كرد و این قرآن است كه ما را به مقاصد عالیه ای كه در باطن ذاتمان توجه به او هست و خودمان نمی دانیم هدایت می كند.این وظیفه قشر فرهیخته جامعه خصوصا دانشجویان واساتید وطلاب است که با قرار دادن قرآن و عترت به عنوان محط نظر و مقصد اعلای خود ،ابتدائا خود قرآنی شوندو سپس انسان قرآنی ایجاد كنند و جامعه آرمانی خود را بر پایه این معارف بسازند.

مدیر وبلاگ :دارالقرآن الکریم دانشگاه امام صادق علیه السلام

از آیت الله شیخ محمدتقی آملی نقل است:

«روزی از ایشان(آسید علی آقای قاضی) سوال کردم (آن روز هوا بسیار سرد بود) که ما می‌خوانیم و می‌شنویم که عده‌ای موقع قرائت قرآن کریم جلویشان آفاق باز می‌شود و غیب و اسرار برای آنها تجلی می‌کند... در حالیکه ما قرآن می‌خوانیم و چنین اثری نمی‌بینیم! مرحوم قاضی مدت کوتاهی به چهره من نظر کرد و سپس فرمود: بلی! آنها قرآن کریم را تلاوت می‌کنند با شرایط ویژه، رو به قبله می‌ایستند، سرشان پوشیده نیست، کلام‌الله را با هر دو دستشان بلند می‌کنند و با تمام وجودشان به آنچه تلاوت می‌کنند توجه دارند و می‌فهمند جلوی چه کسی ایستاده‌اند! اما تو قرآن را تلاوت می‌کنی در حالیکه تا چانهات زیر کرسی رفته‌ای قرآن را روی زمین می‌گذاری و در آن می‌نگری...»

 (اسوه  عارفان، ص25)




نوع مطلب : قرآن خواندن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 30 بهمن 1390

انسان را باید آزاد كرد و این كار باید با آزادى از درون آغاز گردد. در عین حال در روابط بیرونى هم نباید این گونه نظر داد كه این روابط به هر شكل و صورتى كه باشند در درون اثر نمى بخشند. اگر بنا شود تعلق اشیاء به انسان هیچ نظام و قانونى نداشته باشد و عدالت در آن رعایت نگردد، رابطه درونى هم بى تردید به هم مى خورد. اینجا این آیه قرآن كه پیامبر اسلام در بسیارى از نامه هایش خطاب به سران كشورهایى كه آنها را به اسلام دعوت مى كرد مى نوشت، شایسته توجه و دقت است:

قُلْ یا أهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا الى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَكُمْ ألّا نَعْبُدَ الَّا اللَّهَ وَ لانُشْرِكَ بِهِ شَیْئاً وَ لا یَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أرْباباً مِنْ دونِ اللَّهِ

اى اهل كتاب! بیایید از آن كلمه حق كه میان ما و شما یكسان است پیروى كنیم، كه جز خداى یكتا را نپرستیم و چیزى را با او شریك قرار ندهیم و برخى را به جاى خدا به ربوبیت تعظیم نكنیم.

معمولا دعوت به این صورت است كه كسى دیگرى را به سمت آنچه كه خود دارد مى خواند، مثل این كه از دو ملت عرب و فارس، یك وقت ملت عرب دعوت مى كند كه اى مردم فارس! بیایید متحد شویم و منظورش این است كه بیایید زبان ما را بگیرید و به رنگ ما دربیایید. اما قرآن مى گوید یك سخن است كه رنگ هیچ كس را ندارد، نه رنگ یك گروه خاص، نه رنگ یك ملت یا مكتب [و مذهب خاص] و آن سخن خداست، خدایى كه هم خالق ماست و هم خالق شما، رحمتش به شما همانند رحمتش به ماست، لطفش به همان شكلى كه شامل ما مى شود شامل شما نیز مى گردد، قوانینى كه خلقت بر اساس آن قوانین جریان پیدا مى كند بر ما و بر شما یكسان حكومت مى كند. آن سخن متساوى این است كه بیایید جز ذات خدا را نپرستیم، بیایید هم ما و هم شما خود را از هر مملوكیتى رها و آزاد كنیم و در حلقه سرسپردگان او درآییم.

آیا اسلام به همین میزان قناعت كرده است؟ یعنى آیا از نظر ا سلام كافى است كه فقط درون اصلاح شود و دیگر اهمیتى ندارد كه بیرون به چه شكل باشد؟

مى بینیم كه بلافاصله پشت سر اصلاح درون، اصلاح بیرون نیز مطرح شده است: این كه بعضى از ما انسانها بعضى دیگر را ربّ و فرمانده و مافوق خود قرار ندهیم و رابطه مالكیت و مملوكیت انسانها را- كه منتهى به بسیارى از روابط غیر انسانى دیگر مى شود- از بین ببریم و خراب كنیم. یعنى از نظر قرآن، ما باید در آنِ واحد، هم نظام روحى و فكرى و اخلاقى و معنوى خودمان را درست كنیم و هم نظام اجتماعى و روابط بیرونى را. اگر تنها به یك طرف توجه شود، كارى از پیش نمى رود.

مجموعه آثاراستادشهیدمطهرى، ج24، ص: 255





نوع مطلب : تفسیر قرآن كریم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 27 بهمن 1390

قُل یا اهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا الى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَكُمْ الّا نَعْبُدَ الَّا اللَّهَ وَ لانُشْرِكَ بِهِ شَیْئاً وَ لایَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً ارْباباً مِنْ دونِ اللَّهِ «1».

این همان آیه هاى است كه رسول اللَّه در سال 5 یا 6 هجرى به صورت بخشنامه به سران كشورهاى دنیا فرستاد: بگو اى اهل كتاب، اى كسانى كه خودتان را به یك كتاب آسمانى مستند مى كنید! همگى بیایید به سوى یك حقیقتى كه براى همه ما على السویه است، نه ما مى توانیم بگوییم به ما اختصاص دارد و نه شما مى توانید ادعا كنید مخصوص شماست، و آن اللَّه است. بیایید هیچ چیزى را شریك او قرار ندهیم. تا آنجا كه مى فرماید: وَ لا یَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً ارْباباً مِنْ دونِ اللَّهِ برخى از ما برخى دیگر را «رب» و صاحب اختیار نگیریم، هیچ كدام دیگرى را عبادت و اطاعت نكنیم، معبود و مطاع نگیریم، تنها خدا را «رب» و معبود و مطاع بدانیم و بس.

این نیز یكى دیگر از مظاهر توحید عملى قرآن است كه مى فرماید: هیچ انسانى انسان دیگر را رب خودش قرار ندهد و انسانى انسان دیگر را مربوب خویش نسازد.

مجموعه آثاراستادشهیدمطهرى، ج26، ص: 104





نوع مطلب : تفسیر قرآن كریم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 25 بهمن 1390

«اجعلوا لبیوتكم نصیبا من القرآن، فانّ البیت اذا قرئ فیه تیسّر على اهله، و كثر خیره، و كان سكّانه فی زیادة، و اذا لم یقرأ فیه القرآن ضیّق على اهله، و قلّ خیره، و كان سكّانه فی نقصان»

از حضرت رضا علیه‌السّلام نقل است كه پیامبر اكرم صلّى‌اللَّه‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم فرمود:

«براى خانه‏هایتان بهره‏اى از قرآن قرار دهید كه اگر در خانه‏اى قرآن خوانده شود، كارها بر اهلش آسان شده، خیرش زیاد مى‏گردد و ساكنینش در فزونى هستند و اگر در خانه‏اى قرآن تلاوت نگردد، بر اهلش تنگ شده، خیرش كم مى‏گردد و ساكنینش در نقصان قرار دارند»   

(وسائل‏الشیعة ، ج 6،  ص 200)




نوع مطلب : تنبه، قرآن خواندن، اهمیت قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 22 بهمن 1390

قرآن كریم در هزار و چهارصد سال پیش چنین آیه ى را عنوان مى ند، آیه ى كه پیغمبر اكرم وقتى خواست بخشنامه و به اصطلاح متحدالمآل صادر كند و براى سران هان آن روز بفرستد، آنگاه كه خطاب به ملتهایى كه اهل كتاب بودند مى وشت این آیه را انتخاب كرد:

 قُلْ یا اهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا الى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَكُمْ الّا نَعْبُدَ الَّا اللَّهَ وَ لانُشْرِكَ بِهِ شَیْئاً وَ لایَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً ارْباباً مِنْ دونِ اللَّهِ

بگو اى مردمى كه خودتان را پیرو یك كتاب آسمانى مى دانید! بیایید جمع بشویم روى یك عقیده و فكر، آن فكرى كه براى ما و شما همه على السویّه خوب است؛ چه فكرى؟ یگانگى خدا. غیر از خدا هیچ موجودى را پرستش نكنیم. براى خدا در پرستش شریك قائل نشویم.

بعد: تفاوت میان افراد بشر وجود نداشته باشد، بعضى خودشان را نسبت به بعضى دیگر ارباب و آقا ندانند و دیگران را نسبت به خودشان محكوم و اسیر و برده نشمارند.

مجموعه آثاراستادشهیدمطهرى، ج25، ص: 137





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 20 بهمن 1390


( کل صفحات : 4 )    1   2   3   4   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی